387811_big_tree_comingDaadwerkelijk stilstaan is voor velen een van de moeilijkste dingen, zeker in deze snelle tijd. Tenzij je jezelf hebt opgegeven voor een wekelijkse meditatieavond zul je niet vaak bewust en letterlijk bij jezelf stilstaan. Natuurlijk, met een zak chips en een glaasje wijn voor de tv kan iedereen wel stilzitten, alleen kom je dan jezelf niet tegen. Ik zeg altijd: “Tv aan, kind uit!” Dat geldt natuurlijk ook voor volwassenen.


Waarom stilstaan?
Waartoe nou toch dat stilstaan? Alleen als je stilstaat, kun je jezelf tegenkomen, echt contact maken met wat er in je leeft! Om de verwarring nog wat te vergroten: je kunt ook bij jezelf stilstaan als je beweegt.

Jezelf de ruimte geven
Bij jezelf stilstaan betekent dus dat je jezelf de ruimte geeft om te voelen hoe het met je gaat, om te voelen waar er spanning, eventueel pijn, in je lichaam zit die je waarschijnlijk niet voelde toen je aan het hardlopen was. Of om eventueel weggestopte gedachten of gevoelens weer de ruimte te geven. Je kunt op deze manier te weten komen hoe het met jezelf gaat op fysiek, emotioneel en mentaal niveau.

Stilstaan is saai
Stilstaan is dus voor velen heel lastig. Waarom? Stilstaan, niets doen, wordt vaak gezien als saai of ongezellig. Het past niet in deze snelle tijd, want er kan en moet zo veel, de druk is hoog. Ook kan het zijn dat je minder leuke dingen tegenkomt die je gemakkelijker kunt negeren als je almaar doorgaat. Bijvoorbeeld het verdriet dat je niet wilt voelen, de vermoeidheid die nu niet goed uitkomt. Daarnaast heerst er tegenwoordig ook een soort cultuur dat je altijd maar iets moet doen; hoe actiever, hoe beter.

Uitstellen van confrontaties
Jezelf tegenkomen en geconfronteerd worden met jezelf zijn niet altijd aantrekkelijke opties. Het punt is alleen dat, hoe langer je de confrontatie en het contact met jezelf uit de weg gaat, hoe meer spanning en problemen zich zullen opstapelen. Het is iets wat je helemaal zelf kunt doen, stilstaan, daar heb je niemand voor nodig. Sterker nog, daar kun je niemand bij gebruiken. Een goede manier om contact te maken met jezelf is de volgende oefening.

Oefening bij jezelf stilstaan
Zorg dat de telefoon uit staat, dat je alle tijd hebt (minimaal een kwartier) en dat de poes niet boven op je kan kruipen. Ga op een bank, matje of matras liggen (liever niet in bed, dat is te veel geassocieerd met slapen) en leg zo nodig een deken over je heen. Het is belangrijk dat je het niet koud krijgt.

Zorg er ook voor dat je pen en papier naast je hebt liggen voor straks. Haal een paar keer diep en rustig adem. Ga daarna je verschillende lichaamsdelen af. Voel je voeten en laat ze rustig gedragen worden door de matras, daarna je onderbenen, bovenbenen, billen en onderrug. Ga zo je gehele lichaam af.

Heb geen oordeel over wat je voelt, registreer alleen maar wat je voelt. Hoe is het fysiek met je? Doet je lichaam ergens pijn, is er spanning, ben je warm, koud?

Kijk daarna hoe het emotioneel en mentaal met je is. Ben je rustig of juist onrustig, voel je je kwetsbaar of juist sterk, voel je je verdrietig of wat down? Zijn er veel gedachten die door je heengaan, die je afleiden van waarmee je bezig bent? Laat ze maar weer gaan en heb er geen oordeel over, registreer alleen maar.

Laat de emoties en de gedachten die er zijn maar toe. Blijf zolang liggen als je nodig hebt en de tijd hebt.

Ga daarna rustig zitten en schrijf op wat je gevoeld en geregistreerd hebt op fysiek, emotioneel en mentaal niveau.
Als je er op dat moment de ruimte en de puf voor hebt, kun je ook nog voor jezelf opschrijven waarmee de dingen die je gevoeld en geregistreerd hebt te maken kunnen hebben. Hoe het volledige plaatje eruitziet.
Zo niet, dan doe je het op een later moment. Wacht er geen dagen mee, want dan is de informatie te veel weggezakt.

Uiteindelijk kun je dan voor jezelf bedenken of je iets met wat je hebt gevonden wilt gaan doen. Verlang van jezelf niet dat alles wat je in jezelf tegenkomt bij deze oefening in één keer helder wordt. Neem er de tijd voor en doe de oefening meerdere malen. Op deze manier met jezelf aan de gang gaan is een leerproces en vraagt om oefening en herhaling.

Als je bang bent om bij jezelf stil te staan omdat het nieuw is, of angst hebt voor wat er allemaal omhoog kan komen, zoek er dan hulp bij. Er zijn veel therapeuten die een voor jou veilige situatie kunnen creëren, waardoor je wel met jezelf in contact kunt komen. Daarnaast kunnen ze je helpen om het uiteindelijk ook zelfstandig te doen.

Uit: Dit is mijn grens van Gaby Olthuis