Wie ben je en wat doe je?
Maaike Huisman, en ik ben een duizendpoot. Ik heb in allerlei branches gewerkt en heel veel verschillende dingen gedaan. Toen mijn jongste kind naar de basisschool ging, ben ik zelf ook weer gaan leren. Ik ben eindelijk aan de slag gegaan met mijn kinderdroom, en daar heb ik ondertussen mijn werk van gemaakt. Daarnaast werk ik parttime in het bedrijf van mijn ex-man en mij, waarvoor ik ook de administratie voor doe… Zoals ik al aangaf een duizendpoot en een ondernemend type.

Wanneer ben je gescheiden?
Eind april 2012 ging de kogel door de kerk, en op 1 mei vertrok mijn man naar een tweekamerflatje en liet mij en de kinderen achter in ons heerlijke huis. Officieel zijn we nog niet gescheiden, we zijn op dit moment alle financiële zaken aan het afhandelen en regelen.

Wat was de impact van de scheiding, hoe heeft het je beïnvloed?
De impact was enorm, na twee jaar keihard werken aan onze relatie, had ik sinds een paar maanden het gevoel dat we weer de goede kant op gingen. Daar dacht mijn man anders over. Ik heb eerst een maand in een diepe put gezeten. Ik wist al die tijd dat ik zelfstandig en sterk genoeg was om voor mezelf te zorgen, maar ik wilde zo graag een gezin blijven. Vond (en vind) het vreselijk dat mijn kinderen moeten opgroeien in een gebroken gezin. Toch zie ik nu, een paar maanden later, hoe ik mezelf tekort heb gedaan door me constant aan te passen. Ik begin nu in te zien dat de echte Maaike weer terug begint te komen. En daar hebben mijn lieve kinderen ook veel meer aan, dat merk ik aan alles. Iedereen is eigenlijk een stuk relaxter nu.

Veel gescheiden vrouwen raken in een soort isolement/vacuüm na de scheiding, heb je dit ook zo beleefd? En zo ja, hoe ben je daar weer uitgekomen?
Ik denk dat mijn scheiding nog te pril is om van een isolement te spreken. Daarbij heb ik zoveel vrienden en kennissen die naar mij omkijken. En ik ben een ondernemend type en ik zoek de drukte op. Het is nu zomer, dus evenementen genoeg en altijd wel iemand die met mij mee wil… Toch ben ik niet aan het vluchten, ik zoek de eenzaamheid soms op. Ik zal toch moeten leren daarmee om te gaan. Er wordt genoeg van mij gehouden, alleen (even) niet op die ene speciale manier. Ik voel dat ik op dit moment gewoon even moet meedeinen op de golven van mijn emoties, dan los ik iets op namelijk. Als ik me ertegen zou verzetten, komen die emoties keihard terug en worden ze alleen maar heftiger…

Waar heb je veel aan gehad tijdens en vooral in de periode na de scheiding?
Vrienden en familie! Vriendinnen hebben naar mij geluisterd en geluisterd en nog veel meer geluisterd. Elke keer weer hetzelfde verhaal… Urenlang. Mijn familie heeft me voornamelijk praktisch geholpen. Zij staan te dichtbij om alle details te (willen of kunnen) horen, daar kregen ze zelf zoveel verdriet van en dat was dan weer belastend voor mij. Vooral het verdriet van mijn ouders viel me zwaar, daar voelde ik me zelfs schuldig over…

Na de scheiding begon jouw nieuwe wereld, hoe heb je deze wereld vormgegeven en hoe heb je het aangepakt om alles weer op de rit te krijgen?
Eigenlijk zit ik nog midden in dat proces. Het begin is er wel… Ik ga uit, maar vind het na 21 jaar relatie erg moeilijk om contact te maken met mannen. Heb echt wel behoefte aan warmte en gezelligheid, maar ik heb geen flauw idee hoe het werkt in het vrijgezellen bestaan. Ik heb ook geen lef, en ik ben bang dat mannen geen interesse hebben.

Verder ben ik bezig genoeg financiële zekerheid te creëren om met de kinderen in ons huis te kunnen blijven wonen. Het ziet ernaar uit dat dit prima gaat lukken, zonder al te afhankelijk te zijn van mijn ex-man. Omdat het huis nu nog “gezin zoals het was” uitstraalt, wil ik samen met mijn kinderen het huis herinrichten en wat veranderingen aanbrengen. Niet al te ingrijpend en stap voor stap. Voor de kinderen belangrijk, maar ook wat financieel haalbaar is…

Verder geniet ik zoveel mogelijk van wat er wel is… Het eerste jaar is het moeilijkst lijkt mij, alles gaat voor het eerst alleen gebeuren, verjaardagen, vakantie, kerst en oud en nieuw… Ik ben zo trots op mijn eigen kracht en positieve houding!

Laatst zat ik bij een strandtent en op hun placemat stond een mooie spreuk: “Be happy… if you dare!” Een mooi motto, zo vlak na een scheiding… Ik houd ´m vast…