Het is een feit dat hoogintelligente mensen soms niet in staat zijn om zich in het alledaagse leven te handhaven. Deze mensen hebben doorgaans een hoge opleiding en ze kunnen processen tot in het diepste analyseren en ook begrijpen. Vaak zijn het coryfeeën op een bepaald gebied. Ondanks een hoog IQ hebben ze moeite om zichzelf en het leven te begrijpen. Ze letten bijvoorbeeld niet op hun uitstraling of gezondheid en kunnen zelfs helemaal verslonzen. Ze kunnen uitzonderlijk saai zijn of hebben de charme van een baksteen. Aan de ene kant kunnen ze complexe technische samenhangen begrijpen, maar ze zijn aan de andere kant niet in staat om een alledaags gesprek te voeren. Denk maar aan de oud-wereldkampioen schaken Bobby Fisher. Hij heeft een fenomenaal hoog intelligentiequotiënt (IQ), maar hij kan niet alleen leven en moet zich laten helpen door een sociaal werkster. Veel hoogintelligente mensen kunnen zelfs kinderachtig overkomen, omdat ze weinig van het leven begrijpen. Ze hebben ‘Emotionele Intelligentie’ nodig en die leer je tot op heden niet op school.   Pas sinds 30 jaar weten we dat het evolutionair veel oudere limbische systeem (gevoelens) veel meer invloed heeft op onze besluitvorming dan de beredenerende cortex. We weten inmiddels dat mensen op grond van hun hersenstructuur voor meer dan 80 procent door hun gevoel worden geleid. Emoties zijn dus de katalysatoren die ons bewegen en tot handelen brengen. Optimaal zou zijn wanneer de rationele en emotionele geest in balans zijn en elkaar aanvullen.   Er is nog nooit zo veel over gevoel gesproken en onderzocht dan nu. Gevoel is een item geworden. Ook in de reclame worden we als consument bijna altijd emotioneel benaderd. Wij spreken dan ook over emotiemarketing of neuromarketing of 4-D marketing omdat onze vier zintuigen worden geprikkeld.   Emotionele intelligentie betekent trouwens niet dat je emoties hebt, maar dat je op een intelligente manier met emoties omgaat. Veel mensen worden namelijk sterk belemmerd door hun emoties. Emotioneel intelligente mensen kunnen ook in paniek raken maar komen er sneller weer uit.   Het blijkt dus dat we alle beslissingen vanuit onze emotionele hersenen nemen, omdat die veel sneller zijn en een grotere capaciteit hebben. De rationele hersenen worden over de genomen beslissing geïnformeerd en zoeken vervolgens een rationele redenen voor de emotionele beslissing.   Door hersenonderzoek werd duidelijk dat emotionele intelligentie belangrijker lijkt te zijn dan rationele. Emotioneel intelligente mensen hebben zelfkennis en zelfvertrouwen, vervelen zich minder vaak en zijn minder snel van anderen afhankelijk. Ze zijn in staat de wereld door verschillende brillen te zien en kunnen makkelijker veranderen. Het zijn flexibele probleemoplossers die overal kansen zien.