Het boekje De pauw in het land van de pinguïns* is een vermakelijke fabel over een pauw die niet kan aarden in het land van de pinguïns, omdat hij anders is, en hij vertrekt naar het land van onbegrensde mogelijkheden. Het verkapte thema is verandering en diversiteit in organisaties, de boodschap is dat een organisatie sterker staat en wendbaarder is voor de toekomst als deze open staat voor nieuwe ideeën en andersdenkenden, bereid is te luisteren naar elkaar, gretig is om (van elkaar) te leren, wenst te groeien en flexibel genoeg is om te veranderen.

Een nieuwe versie van de wereld
Toen ik het verhaal las, kon ik niet anders dan de lijn doortrekken naar het leven in het algemeen. Als je uit een scheiding komt en de stofwolken enigszins beginnen op te trekken, creëer je in feite een nieuwe (versie van de) wereld voor jezelf. Ikzelf heb het eerste jaar na mijn scheiding ervaren als een periode waarin ik weer tot mezelf gekomen ben, waarin ik opnieuw heb ontdekt wie ik ben en wil zijn, als unieke eenheid in plaats van als deel van een geheel. Ik heb geleidelijk mijn bewegingsvrijheid hervonden, ben nieuwe vriendschappen aangegaan buiten de ‘oude vriendenkring’ (waar ook niet veel van overbleef overigens), ik heb nieuwe activiteiten en een studie opgepakt waarvan ik groeide en leerde en 15 jaar later groei ik nog steeds, iedere keer weer naar een nieuwere versie van mezelf. Ik zet steeds weer een stip op de muur, een doel wat ik wil hebben bereikt binnen een bepaalde tijd. Uiteindelijk beweegt het doel mee met onvoorspelbare en verrassende kronkels op het pad dat ik bewandel, dus ook de stip verandert van plek. Er zijn momenten van rust en bezinning, waarbij juist het stilstaan je sterker maakt. En er zijn momenten van (relatieve) chaos, waarbij veranderingen en verwikkelingen elkaar in grote snelheid opvolgen en je maar net ‘op de been’ blijft. De kunst is om zelf het moment van stilstand te bepalen en te gebruiken om hetgeen je geleerd hebt te laten bezinken.

Unieke capaciteiten en vaardigheden
Voor ieder mens heeft het thema ‘persoonlijke groei en verandering’ een andere betekenis en invulling. Mijn overtuiging is dat ieder mens unieke capaciteiten en vaardigheden bezit en deze altijd kan blijven ontwikkelen, een unieke bijdrage kan leveren in een wereld van diversiteit zolang je leeft vanuit je eigen ‘zijn’; je bent wie je bent en leert wie je zou willen zijn. Met behoud van het besef hoe belangrijk het is om “bij jezelf te blijven”, dat wil zeggen op te komen voor je eigen ideeën en standpunten en je gevoel te volgen (met een vleugje verstand), maar tegelijkertijd ook flexibel genoeg te willen zijn om te leren van anderen.

Veranderen is een natuurlijk proces
Veranderen is een natuurlijk proces, als je stil blijft staan, rent de wereld uiteindelijk aan je voorbij. Heraclitus (Grieks filosoof, 540-480 v.Chr.) zei al: “Niets duurt voort behalve verandering” Mijn vraag is: wie wil jij zijn, de pauw of de pinguïn? Houd je vast aan oude gewoontjes en dat wat bekend en veilig is, of waag jij je op het kronkelige en soms lastige pad van groei en verandering? En waar leidt dat pad naartoe, zet jij een stip op de muur?

Frederique Wolsky – Hrcoach@work – www.hrcoach-at-work.nl

*(B.J. Hateley/W.H. Schmidt 1995)