Tidal powerHet is voor ons als mens moeilijk te begrijpen dat het leven in beweging is. Dat niets hetzelfde blijft. De natuur vertelt het ons in de afwisseling van eb en vloed, dag en nacht en de verschillende gezichten van de jaargetijden.

“Ik heb je lief”, nu op dit moment. Met heel mijn hart! Ik zou dat gevoel in willen pakken, met een grote strik er om heen. Zodat ik het beschermen kan tegen de invloed van de buitenwereld.

Op school leerde ik ooit dat erosie de schurende werking was van water belanden met puin.Ook ons eigen gevoelsleven wordt soms uitgehold door de slijtende werking van wat we meemaken en tegen onze liefde aan schuurt.
Eerst merken we het niet, omdat onze innerlijke damwand zich kan herstellen. Als de schurende werking langer aan blijft houden ontstaat er een uitdunning van de wand en komt het moment dat deze doorbreekt. Het water stroomt naar binnen en is niet langer tegen te houden.

Ik voelde mijn hart breken
Ik werd volledig overspoeld door emoties van woede, verdriet en paniek toen hij vertelde weg te gaan. Ik voelde mijn hart breken.
Zelfs de komst van een nieuwe liefde kon niet voorkomen dat de wond jaren zo voelbaar bleef. Samen met de onophoudelijke stroom van vragen over het waarom en het hoe. Afgewisseld met de verwijten die ik mezelf maakte. Wat als ik nou eerder dit of als ik maar dat had gelaten….

Jaren heeft het me gekost
Het was vreemd om opnieuw lief te hebben, zelfs te ervaren dat deze partner zoveel beter bij mij aansloot en tegelijk de pijn te voelen van het afscheid van de vader van mijn kind. Jaren heeft het me gekost om echt met elke vezel van mijn lijf te berusten in het feit dat het leven voortgaat en verandering met zich meebrengt.
Hij en ik waren niet meer dezelfde als toen we elkaar hadden ontmoet. Daar was geen opzet bij gekomen, maar het bleek een onthutsende realiteit.

Ik wilde plakken, duwen, schaven om de te grote verschillen weg te poetsen, maar ze kwamen meedogenloos boven drijven. Beiden waren we gegroeid, alleen had deze groei ons niet verbonden.

Ik herken gewoontes
Als we elkaar nu ontmoeten kan ik weer een stuk terugvinden van de vriendschap die we als eerste voor elkaar konden voelen toen we beide pubers waren.
Ik herken gewoontes, trekjes in zijn gezicht, en moet er om glimlachen, omdat ik ze ook herken bij mijn dochter.

Hij is een goed mens, net als ik. Hij leeft zijn eigen leven en struikelt met zijn nieuwe partner tegen alle zaken waar hij en ik ook botsten. Alleen reageert zij anders en is het effect dus anders.

Het blijft een bladzijde in mijn levensboek
Mijn huidige partner komt in onze relatie tegen de aardige en eigenaardige kanten van mijn handelen aan. Hij gaat daar op zijn manier mee om. Een manier die aansluit en tot verbinding mag leiden in plaats van separatie.

Ik heb lang zo’n pijn gevoeld om het loslaten. Langzaam heeft zich dat omgevormd tot de realisatie dat iets duurt zolang het duurt. Het blijft een bladzijde in mijn levensboek, dat altijd zijn invloed op het geheel zal hebben. Alleen is de bladzijde omgeslagen.

Jos