frogs-3-937577-mSylvia is verliefd, verloofd en getrouwd. Zoals nog steeds veel vrouwen doen, gaat ook zij verder door het leven met de naam van haar man. Niet lang na het ‘ja-woord’ krijgt het gelukkige stel drie kinderen. Sylvia is druk met het huishouden de kinderen, haar man heeft het druk met de opbouw van zijn carrière en werkt heel veel uren.
Geen probleem voor Sylvia, alles komt ten goede van het gezin. ‘We hebben een groot huis, mooie auto op de stoep, leuke vakanties. Wat wil een mens nog meer?’ denkt zij.

Na een aantal verstreken huwelijksjaren werkt echtgenoot wel heel erg veel uren, hij komt telkens later thuis. De kinderen eisen veel van haar tijd op. Op zoek naar iets voor haarzelf begint ze zich te interesseren voor de gevoeligheid van jonge kinderen. Uit nieuwsgierigheid en als hobby begint ze met het lezen van boeken wat resulteert in het volgen van opleidingen.

Affaires
Geld speelt geen rol, de kinderen worden groter en hebben haar minder nodig, waardoor er meer tijd en ruimte voor haarzelf overblijft. Haar man moedigt haar aan en support haar. Zij ziet dit als ruimhartig van zijn kant. Hij werkt nog steeds erg veel en maakt lange dagen. Ergens zegt haar gevoel haar dat er echt niet alleen gewerkt word. Dit gevoel wordt versterkt doordat er steeds vaker geruchten over vriendinnetjes en affaires opduiken.

Uiteindelijk heeft ze geen zin meer haar hoofd nog langer in het zand te steken. Ze pikt het niet meer en de bom barst en ze besluiten uit elkaar te gaan.

Succes
Tijdens het volgen van de verschillende opleidingen heeft Sylvia een aantal kwaliteiten in zichzelf ontdekt. Zo blijkt dat ze goed te kunnen schrijven, zo goed dat een uitgever haar boeken uit wil geven. De boeken doen het goed, zo goed dat ze besluit een opleiding te ontwikkelen. De door haar ontwikkelde opleiding wordt erkend als geaccrediteerde beroepsopleiding. Ze heeft haar nieuwe leven zonder man weer aardig op de rit. Het gaat goed met haar kinderen en er komt een nieuwe man in haar leven. Alles voor elkaar toch zou je denken.

Mijn naam, mijn identiteit
Nee niet alles voor elkaar, ze zit niet lekker in haar vel en heeft wat vervelende – niet ernstige – gezondheidsproblemen. Ik spreek haar regelmatig en op een gegeven moment tijdens een telefoongesprek gaat het erover dat Sylvia, inmiddels tien jaar gescheiden, nog altijd de naam van haar ex draagt. Voor mij is dat verbazingwekkend, mijn eerste uitspraak na mijn scheiding was ‘Ik wil mijn geboortenaam terug en wat er ook gebeurt die geef ik nooit meer af!’
Voor mij is mijn naam mijn bron, mijn DNA, mijn wezen, mijn identiteit! Als ik terugdenk aan de jaren die er nodig waren om bij alle instanties weer mijn eigen identiteit terug te krijgen… het werd bijna een strijd. Ik wilde mij weer verbonden voelen met mijzelf, met mijn oorsprong, met mijn geboortenest de baarmoeder van mijn moeder. De navelstreng weer een beetje herstellen.
Klopt hetgeen wat ik hier beweer, bepaalt mijn naam mijn identiteit? Zou er ooit onderzoek naar gedaan zijn? Of is dit een dingetje van mij geworden?

Sylvia vindt het eng de naam van ex los te laten. Haar successen behaalde zij onder deze naam. Ze vraagt zich af of het aannemen van haar eigen naam gevolgen heeft voor haar werk en haar inkomen. Ik leg haar de vraag voor wat belangrijker is, haar gezondheid of een nieuwe start maken, een hergeboorte onder haar eigen naam? Ze gaat er over nadenken.

Een paar uur later verschijnt er een berichtje dat ze vanaf NU verder gaat onder haar meisjesnaam. Ik ben blij voor haar!