Een scheiding wens je niemand toe en al helemaal niet als niet jij maar de ander de beslissing neemt uit de relatie te stappen. Als er naar jouw menig geen enkele poging ondernomen is om de relatie te redden, dan gebeurt het niet zelden dat de ‘in de steek gelatene’ verzinkt in een diepe haat.

Je ex haten is vaak de eerste emotie die naar boven komt wanneer je partner aangeeft je te willen verlaten. Zo ook de ex van ex, laten we haar voor het gemak A. noemen en ex B. De haat van A. ging ver. Ze zette alles op alles om alimentatie te ontvangen, ondanks haar nog jonge leeftijd, gezonde lichamelijke en geestelijke conditie en het feit dat er geen kinderen in het spel waren. Diverse rechtszaken werden aangespannen en uiteindelijk kreeg ze alimentatie toegewezen.

Verworven recht
In het begin van hun relatie had A. haar baan opgezegd, werken was immers niet nodig; haar toenmalige man B. verdiende genoeg. De hoogte van de alimentatie werd bepaald op het niveau van leven wat zij in de jaren van het huwelijk gewend was (hoog dus). B. verdiende goed. A. was niet sollicitatie plichtig, het was een verworven recht dat zij had, B. had immers geen bezwaar gemaakt toen ze ontslag nam.

Ik was het spuugzat
B. en ik kregen een relatie en wij werkten allebei. Ik deed binnen de relatie de bankzaken en zo heb ik jarenlang elke maand de alimentatie aan A. overgemaakt. Na 17 jaar was ik het spuugzat en ben ik gestopt met de maandelijkse betalingen. Temeer omdat ik al meerdere keren aan B. had aangegeven dat hij actie moest ondernemen, hetgeen hij niet deed. Wat volgde waren brieven van advocaten en van het LBIO. Telkens als er een brief kwam, beantwoorde ik deze en B. ondertekende onder zwaar protest. Toen er voldoende dossier was opgebouwd, heb ik een afspraak gemaakt met een advocaat en heb ik B. meegesleept richting de advocaat.

Verbijsterend resultaat
Stappen werden gezet richting een rechtszaak en uitpluizen wat A. de afgelopen 17 jaar zoal gedaan had. Het resultaat was verbijsterend, ze had de afgelopen jaren gewerkt en ontving daarvoor een goed salaris. Bij de zitting mocht ik niet naar binnen, de deur werd voor mijn neus dichtgedaan, dit was een privézaak. Daar stond ik dan. Ik had zoveel werk gedaan, alles uitgezocht en dan niet naar binnen mogen, terwijl dit toch mijn feestje zou worden? De uitspraak die volgde, was dat B. geen alimentatie meer hoefde te betalen.

Hoger beroep
In overleg met de advocaat gingen we in hoger beroep. Een periode van stukken lezen, aanvullen, nog eens alles controleren, brak aan. Inmiddels was ik een nieuwe ex van B. (hij doet het gestaag), er kwam opnieuw een zitting. Wat de uitspraak van deze zitting is, kun je lezen in de bijlagen. Dit is mijn verhaal, en niet zomaar een verhaal. Ik heb het echt zelf meegemaakt en heb al die jaren keihard gewerkt om mee te betalen aan de alimentatie van A.

Neem je verantwoordelijkheid
Wat heb jij als lezer aan dit verhaal? Deze zaak is zo uniek dat de advocaat er de pers mee gehaald heeft. Als je alimentatie eist van je ex realiseer je dan dat je ook een verantwoordelijkheid hebt naar die ex. Zodra jouw situatie verandert, heb je meldingsplicht. Neem die verantwoordelijkheid! A., ex van ex, heeft een lange weg te gaan om het teveel ontvangen geld terug te betalen. Ze moet daarvoor een lening aangaan. Als A. haar haat, inhaligheid en verantwoordelijkheid genomen had, had ze zichzelf een hoop ellende kunnen besparen. Neem het heft en de verantwoordelijkheid van jouw leven in eigen hand, anders loop je de kans dat je nog jaren op de blaren moet zitten.

Ik begrijp dat A. B. haat. Ook ik heb hem grondig gehaat, zij haat hem echter nog steeds tot op de dag van vandaag. Is haat zoveel waard?

Lees hier de casus