962595_leaf_of_loveAls kind zijnde maakte het liedje Vriendschap van Het Goede Doel een diepe indruk op me. Ik weet nog precies de tekst:

Een keer trek je de conclusie.
Vriendschap is een illusie.
Vriendschap is een droom, een pakketje schroot met een dun laagje chroom.

 

Weten wat precies bedoeld wordt met kernverlangens en welke kernverlangens we hebben? Lees hier verder!

Ik zat in de pubertijd en was in het leven al menigmaal op de proef gesteld qua vriendschappen. Vrienden kwamen en vrienden gingen. Toch geloofde een deel van mij nog steeds in de onvoorwaardelijke liefde. Een vriendschap waarin vertrouwen was dat ik mocht zijn wie ik was. Dat er van mij gehouden werd met mijn mooie en minder mooie kanten. Dat deel van mij had mijn toenmalige vriendje omgetoverd tot de prins op het witte paard.

Na 13 jaar huwelijk trok mijn prins de stekker eruit
Het deel dat vasthoudend geloofde dat liefde voor mij was weggelegd, kreeg het door de jaren heen wel zwaar te verduren. Ruzies, onbegrip, verdriet en strijd maakten me aan het twijfelen of de liefde wel bestond. En na drie kinderen en 13 jaar huwelijk trok mijn prins de stekker er uit. Ik bleef achter met de kinderen, zonder geld en als het aan hem had gelegen zonder huis.

Het viel niet mee met mezelf geconfronteerd te worden
Wanneer al je zekerheden wegvallen blijf je achter met jezelf. En de vraag is of je daar zo blij van wordt. Ik niet! Wanneer ik in de spiegel keek, was ik de enige die terug keek.  Wanneer ik vanuit mijn radeloosheid mijn gewezen prins opbelde om eens lekker boos te zijn, bleef ik steevast achter met mezelf en een zoemtoon. Het viel niet mee om met mezelf geconfronteerd te worden.

Eigenwaarde was nieuw voor mij
Het viel al helemaal niet mee om oprecht in de spiegel te kijken naar alle kansen die ik zelf had laten liggen. Om helemaal teruggeworpen te zijn op mezelf en eerlijk de balans op te maken waar ik zelf dingen anders had kunnen doen. Om met liefde naar mezelf te kunnen kijken had ik een behoorlijk portie eigenwaarde nodig. Laat ik daar nu net een flinke dosis te kort van hebben ingenomen!
Ik kende wel zelfkritiek en een flinke dosis spiritualiteit waarin ik iedereen vergaf die me pijn deed om maar zoveel mogelijk mijn oude vertrouwde veilige wereldje te behouden. Eigenwaarde was nieuw voor mij, net als duidelijk zijn over mijn wensen en  mijn grenzen.

Zelfkritiek
Wanneer ik in de spiegel keek zag ik niet een vrouw waar ik blij van werd. Ik zag een vrouw met gebreken, een vrouw die het niet gelukt was om haar gezin te behouden. Ik zag een vrouw vol zelfkritiek en schuldgevoel. Ik besefte dat ik mijn gevoel van eigenwaarde uit mijn successen haalde: een fijn gezin, drie mooie kinderen, een groot huis. Nu dit weggevallen was, was daarmee ook mijn eigenwaarde verdwenen. Als sneeuw voor de zon! Het enige wat overbleef was een plasje water maar die kon ook ontstaan zijn uit mijn tranen van zelfmedelijden.

Waarom gunde ik mezelf geen successen?
Beseffende dat zowel ik als mijn kinderen niet beter werden van mijn gestaar naar die aanzwellende vloedlijn ben ik mezelf eens onder de loep gaan leggen. Waarom zo weinig eigenwaarde? Waarom kon ik niet van mezelf houden. Waarom gunde ik mezelf geen eigen successen? Waarom was ik zo verdraaid afhankelijk! Het antwoord kwam al snel. Omdat ik het gewoon makkelijker vond om mee te varen op een iemands anders zijn eigenwaarde dan om het zelf op te bouwen. Het werd dus tijd om mijn eigen successen te creëren. Het werd tijd om vriendschap te sluiten met mezelf. Het werd tijd om in die spiegel te kijken en hard op te roepen: Ik hou van mij!

Harry Jekkers – Ik hou van mij

Sylvia Roosendaal is Gezins- en Kindercoach en auteur van diverse boeken zoals Een moeilijk kind of een kind dat het moeilijk heeft en De kracht van het gezin.