Naar aanleiding van onze oproep om persoonlijke verhalen en ervaringen te delen, kregen we een aantal mooie reacties. Lees Vrij, het verhaal van een van onze lezers.

Heel onwennig stap ik mijn nieuwe leven in. Of moet ik zeggen, mijn leven. Eindelijk los van alles en iedereen sta ik nu met opgeheven hoofd en rechte rug klaar om mijn eigen weg te bewandelen. Maar wel een weg met obstakels en valkuilen en zonder navigatie. Maar ik ga op weg naar de toekomst.

Na huwelijk van 27 jaar brak mijn muur af. Tot op de grond met donderend geraas. Na een aantal zeer roerende jaren was het ineens op. Het geven en aanpassen en verantwoorden en de verwaarlozing. Ik wist, ik moet alleen verder. Vanaf nu moet ik gaan leven. De kinderen, met hun handicaps en de zorg die dat met zich meebrengt zijn groot en ik moet stoppen met zorgen voor iedereen behalve voor mezelf. Iemand zei pas geleden tegen me: “Doe alsof je iemand anders bent, want daar zorg je wel goed voor.”

Iemand die lief voor me was
Mijn hele leven ben ik aan de kant geschoven. Opgegroeid in een pleeggezin en soms thuis bij mijn eigen broers en zussen. Een paar flinke trauma’s opgelopen waar niets mee gedaan werd en die ik zelf moest verwerken. En toen een huwelijk, iemand die lief voor me was, tegen wie ik opkeek. De eerste jaren waren goed, maar toen de kinderen kwamen ging het slechter en slechter. Een man met een verslaving die van kwaad tot erger ging. Altijd zorgen voor iedereen, behalve voor mezelf waardoor ik een chronische pijnaandoening ontwikkelde.

Ik deed het dapperste wat ik ooit heb gedaan
Maar begin dit jaar was het op. En ik deed het dapperste wat ik ooit gedaan heb. Kiezen voor mezelf en mijn man vertellen dat ik ongelukkig en eenzaam was en dat ik verder wilde zonder hem. Duizend doden ben ik gestorven, omdat ik wist dat ik zijn leven compleet overhoop gooide. Maar het is een goede beslissing.

Een achtbaan van emoties
Mijn leven is op dit moment nog een achtbaan van emoties met hoge toppen en diepe dalen. Dalen waarin ik soms wil opgeven. Maar met vriendinnen die me begrijpen en bij wie ik altijd terecht kan, blijf ik rechtop. Van familie en sommige zogenaamde vrienden heb ik afstand genomen. Ik leer harde lessen en merk dat ik ineens een prooi voor getrouwde mannen ben. Naïef als ik ben, trap ik daarin. En in korte tijd is mijn hart al gebroken. Maar ik heb een hart weet ik nu. Ik kan liefde, pijn, geluk, verdriet, extase, teleurstelling en angst voelen. Alle weggestopte emoties en angsten en verdriet komen als een waterval naar buiten. Maar het is goed. Ik moet dit allemaal doorleven. Ik moet af van het gevoel dat ik niet de moeite waard ben. Ik moet mijn leven leven en ik ben heel goed op weg.

Trots op mezelf!
Ik ben ongelofelijk trots op mezelf, vind mezelf stoer en dapper. Ik wist dat ik sterk ben, maar ik heb ongekende krachten. Oerkrachten. Vechten voor mezelf. Ik mag er zijn en ik ben goed genoeg. Ik ga mijn toekomst met vertrouwen tegemoet. Sterk en vrij! http://www.doorzichtbaar.nl/

Uit de film As it is in Heaven – Gabriella’s Song is mijn inspiratie

Vanaf nu is mijn leven van mij
Ik heb maar zo’n korte tijd op aarde
En mijn verlangen heeft me hier gebracht
Alles wat mij ontbrak en alles wat ik vergaarde

En toch is het de weg die ik verkoos
Mijn vertrouwen was eindeloos
Dat mij ’n klein stukje toonde
Van de hemel die ik nooit vond

Ik wil voelen dat ik leef
Al mijn dagen lang
Ik wil leven zoals ik wil
Ik wil voelen dat ik leef
In de wetenschap dat ik goed genoeg was

Ik ben mezelf nooit verloren
Het sliep alleen in me
Misschien had ik nooit een keuze
Behalve dan de wil om te leven
Het enige dat ik wil is gelukkig worden
Zijn wie ik ben
En sterk en vrij zijn
De dag uit de nacht zien opkomen

Ik ben hier
En mijn leven is alleen van mij
En de hemel waarvan ik overtuigd was
Bleek ergens daar te zijn
Ik wil voelen
Dat ik mijn leven geleefd heb
Zoals ik wil

http://www.youtube.com/watch?v=JNG5RYGHtX4