Margot (43 jaar) mailde ons het volgende:
Mijn man en ik zijn nu twee jaar gescheiden. Het was geen prettige scheiding, er is vooral vanaf de kant van mijn ex-man veel boosheid naar mij toe. Al onze communicatie is doorspekt met verwijten zijnerzijds. Ik snap dat niet zo goed, want hij was degene die wilde scheiden, nu heeft hij zijn zin en dan is het nog niet goed. Eigenlijk heb ik drie vragen: waarom blijft hij toch zo boos, zelfs nu we al ruim twee jaar gescheiden zijn? En waarom raken zijn verwijten mij zo, ook al zijn ze volkomen ongegrond en niet waar, ze kwetsen me enorm. Kan ik me daartegen ‘wapenen’ en zo ja hoe?

Katelijne Ferenschild – psychologe – geeft antwoord op dit vraagstuk.

Tja. Een advocaat meldde mij ooit ‘je slaapt in het bed wat je hebt opgemaakt’. Met andere woorden, een nahuwelijk is vaak een redelijke afspiegeling van wat dat huwelijk in actieve staat was. Was het al lastig, dan zal het er niet beter op worden. Zeker niet in beginsel.

Ruim over de datum
Twee jaar is echter ruim over datum bij een vertrekkende partij om nog in een woede deel vast te zitten, als daartoe geen aanleiding is geweest anders dan een scheiding. Dat klinkt dus als een wat lastiger verhaal. De reden voor vertrek kan daarin na-echoën. Alleen is het bij bovenstaande vraag niet helder van waaruit nou vertrokken is. Een ander? Het is ook niet helder of er kinderen zijn die wellicht binnen dit conflict vallen. Schuiven met kinderen als pionnen in een conflict, wat vrouwen nog wel eens willen doen, kan ook een hoop nijd en woede veroorzaken. Vaak vindt die woede dan langs allerlei omwegen een weg terug. Financiële zaken kunnen dat ook bewerkstelligen, leiden tot oneigenlijke argumenten en verwijten.

Olie op het vuur
Ook kan een nieuwe partner bij een ex olie op het vuur gooien. Mannen hebben nog wel eens de neiging de nieuwe mond na te praten. Soort van roofdier met arakop idee. Vaak veel gespin en weinig wol en bijzonder irritant en soms ook zeer pijnlijk. Ik wijs hiermee even vluchtig op de rol van nieuwe partners ten aanzien van exen. Ik hoop altijd maar dat vrouwen wijzer zijn, of worden. Het is ook mogelijk dat jij het wellicht beter doet na de scheiding dan hij en dat kan ook flink dwars gaan zitten.

Eigen aandeel
Wat echter ook kan, is dat je niet goed in de gaten hebt wat je eigen aandeel in de scheiding is geweest (in het mislukken van jullie relatie) en hij via ‘het conflict’ alsnog tracht een nieuwe balans te bereiken. Hij wil horen dat jij ook schuld hebt. It takes always two to tango (behalve in geweldsrelaties). Heb je zelf ook hand in eigen boezem gestoken voor het mislukken van jullie relatie?

Als verwijten je raken, wordt wel gezegd dat ze een kern van waarheid bevatten. Dat is nogal kort door de bocht. Het kan zo zijn, maar het hoeft niet, iemand kan ook gewoon kwetsend zijn zonder dat er een legitieme reden voor te vinden is anders dan iemand te willen uitlokken.

Eerlijk kijken naar de inhoud
Wat nou als je even achteruit gaat zitten en de verwijten eens even rustig naloopt. Eerlijk kijkt naar de inhoud en jezelf, hoeveel waarheid blijft er dan over en wat kun je daarmee? Je geeft aan die stap al te hebben gezet. Ook op zo’n manier dat je bij het nalopen ervan zelf geen emoties voelde?

Jouw rol
Bezie je rol tijdens en na de relatie. Bepaalde patronen kunnen lang blijven hangen. Hoe zat het met conflicten tijdens de relatie? Wat haalt hij uit die woede; wat heeft hij eraan? Welk belang dient die woede voor hem? Dat jij terug gaat schreeuwen? Hij je tuk heeft, opnieuw? Laat het hem zien dat je de underdog bent? Dat je je opnieuw opzij laat zetten? Sommige mensen hebben de woede van een ander nodig om zelf vooruit te komen, rustiger te kunnen worden. Een heel onaangename manier van omgaan met het leven, maar deze mensen bestaan.

Je niet laten raken
Je niet laten raken
… dat is andere koek. Onrechtvaardige verwijten zijn nooit leuk. En allergieën treden ook makkelijk op in dergelijke situaties. Maar maak het niet lastiger dan het is. Wat wel wil helpen is het maken van een 180 graden draai. Echt even een heel ander gedragsrepertoire aanboren bij jezelf. Zelf afstand houden! Subiet staken met contact op het moment dat het mis gaat, of liefst helemaal staken of op zijn minst minderen van contact als het niet anders kan vanwege kinderen. Iemand tussen de overdrachten zetten zoals mogelijk familie/vrienden, en werkelijk de koude schouder geven. Zolang jij niet los bent, ben je raakbaar. ‘Wij zijn KLAAR, wij zijn gescheiden’, gedraag je daar ook naar.’ ‘Jullie zijn gescheiden, jullie zijn klaar, gedraag je daar ook naar.’