DivorceGehoorde redenen van mannen om uit elkaar te gaan: “Ik ga bij je weg want ik krijg altijd straf, je bent zo hard geworden, je bent niet lief meer”.
De mannen die deze redenen opgaven om weg te gaan bij hun partner zijn in de relatie een aantal keren vreemdgegaan en hebben daarover gelogen. Waarom leggen deze mannen de oorzaak van het mislukken van de relatie bij de ander en zijn ze niet instaat hun eigen aandeel/verantwoordelijkheid daarin te zien?

Katelijne Ferenschild – psychologe – geeft antwoord op dit vraagstuk.

In deze vraag zitten een aantal aspecten verweven:

1) oorzaken / redenen aandragen voor het mislukken van een relatie op de ander schuiven
2) vreemdgaan en liegen daarover
3) de  hele verantwoordelijkheid bij de ander leggen

Oorzaken en redenen zodat het klopt
Wat doen mensen over het  algemeen als ze ergens geen zin meer in hebben en dat moeten communiceren en weten dat het geen prettige mededeling zal zijn?  Mensen die geen directe rationele oorzaak kunnen vinden gaan vaak opzoek  naar redenen.
En dan is ‘Er altijd wel een stok te vinden om mee te slaan’. Men is al gauw geneigd om oorzaken te gaan regelen en negatieven uit te gaan vergroten, zodat de redenering weer/meer past bij het gevoel.  Vaak is het willen staken van een relatie in beginsel niet meer dan een gevoel, extreme situaties even buiten beschouwing gelaten.  Alleen dat zo zeggen is niet zo gewenst want het leidt natuurlijk tot vragen.

Vreemdgaan
In bovenstaande vraag speelt er nog iets anders; de mannen zijn vreemd gegaan en hebben daarover gelogen. Nu gebeurt dat vaker dan we denken en het hoeft niet te leiden tot verbreken van een relatie. In de vraag is dat echter wel het geval.  Ze waren dus al waarschijnlijk niet tevreden over hun relatie,er  miste ‘iets’. Vaak ervaren ze het overigens zelf niet eens als liegen maar als gevolg van het iets missen, dus gerechtvaardigde misstappen.  Mannen stappen sowieso minder vaak alleen uit een relatie. Ze kunnen slechter dan vrouwen tegen alleen zijn. Een van de belangrijkste redenen voor scheiding is  dan ook dat er een ander in het spel is. Het vreemdgaan kan een voorbode zijn van de zoektocht naar die ander.

Verantwoordelijkheid
Het niet willen nemen van verantwoordelijkheid. Indien opzoek naar een ander zie je dat intimiteit en aandacht  in de bestaande relatie vaak ook al minder worden. De  genoemde redenen zijn een verdediging die eigenlijk prachtig laat zien dat er geen behoefte meer is aan ergens  überhaupt nog een WIJ te willen eren.
Verantwoordelijkheid bevat een samen  (1+1=3) en dat is al grotendeels uit zijn systeem.  Ze voelen geen verantwoordelijkheid meer. De genoemde argumenten  zijn dus eerder een weerspiegeling van de man en (de consequenties van) zijn eigen gedrag. Plotselinge verliefdheden leveren meestal de ergste redenaties op.  Ze zijn hormonaal blind. Als het al gebeurt is het pas vaak vele jaren later dat ze op dergelijk  verbaal wangedrag terug durven komen.

Falen en Ego
Falen is hierbij ook wel een kernwoord. Mannen falen niet graag en schuiven die eer liever door. Vrouwen zijn sneller genegen zich het falen eigen te maken. Bovenstaande argumenten behoren niet tot de top tien van oorzaken, een ander hebben wel. Alleen is dat weer niet zo netjes, en eigenlijk ook nog eens een zwakte bod. Hij kan het niet alleen.

Aan de andere kant zou je ook kunnen zeggen de man kiest voor wat hij dan zelf nog de minst kwetsende argumenten vindt, want horen dat je bent ingeruild…
Mannen trekken dergelijke ego krenkingen namelijk zelf bijzonder slecht. Zelfs in de bijbel wordt al gesproken over het je hoedden voor de man met een gekrenkt ego.  Blind van woede.

 

Onmacht vs Eerlijkheid.
Algemeen kun je stellen dat  degene die vertrekt meestal het gevoel heeft een duidelijke reden aan te moeten voeren. De onmacht van het niet altijd precies kunnen aangeven van het waarom  – en/of het niet willen toegeven dat ze gewoon ordinair verliefd zijn – maakt mannen dan ook nog eens eerder defensief.  De ander is namelijk boos, en aanvallend. Die wil weten waarom ze wordt afgewezen.  Wat er mist is: openheid over wat er (al) speelt, de moed hebben het bij  zichzelf te houden en de ander heel te laten. Lastige onderwerpen in een (relatie) crisis.
Dit soort van ge-JIJbak duidt op een eigenlijk wat infantiele, ego gestuurde handelswijze..